büllur

büllur
is. <ər. əsli yun.>
1. Şəffaf və parlaq daş. Dağ bülluru – optikada və zərgərlikdə işlənən şəffaf rəngli mineral.
2. Xüsusi parlaqlığı və işığı sındırmaq qabiliyyəti olan əla şüşə növü. Büllur güzgü. Büllur qab. Büllur güldan. Büllur qədəh. – Bu gün bir qız gördüm işvəli, nazlı; Büllur pəncərədən baxdı, qayıtdı. Aşıq Hüseyn Mayil. Tam süfrənin üzərindən, xas boya və zərlə işlənmiş tavandan büllur bir çilçıraq asılmış, qəndillərinə sarı şamlar düzülmüşdü. Ç..
3. sif. Şəffaf, dumduru, parlaq, təmiz, saf mənasında. Almadır yanağı, büllur buxağı; Dodaqları meyli, məzəli, güllü. A. Ə.. Yarpaqlar uclarından sallanan damcıların büllur kimi ətrafa saçdıqları nur içində parılparıl yanırdı. A. Ş.. Alagözlü Girdman dilbəri büllur çeşmədən buz kimi soyuq su gətirib, yaralı cəngavərə verdi. M. Hüs..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • büllur — ə. 1) parlaq və şəffaf daş, Nəcəf daşı; 2) xrustal …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • mütəbəllir — ə. büllur kimi olmuş; büllurlaşmış …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • büllurasa — ə. və f. büllur kimi, büllur kimi saf və parlaq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • abginə — f. 1) şüşə; 2) büllur; 3) şirə, mina …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • minə — f. 1) şüşə, büllur, şir; 2) mozaika, rəngarəng şüşə; 3) siferblat; 4) göy, səma, asiman …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • allah — is. <ər.> 1. Bütün kainatın yeganə yaradıcısı və idarə edəni; Yaradan, Tanrı, Rəbb. Lap qabaqlar Allahdan başqa heç kim yox imiş. . (Əsatir). Allahın qəzəbi tutur, Adəmlə Həvvanı cənnətdən qovur. . (Əfsanə). Qorqmazam bu dünyada heç… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • böht — is. <ər.> Heyrət, təəccüb, mat qalma, çaşıb qalma, çaşqınlıq. . . Böhtün içində onun <Hacı Xəlilin> keçən günləri bir bir gəlib gözünün qabağından ötürdü. Ə. H.. Rəssam heyrət və böht içində dayanıb dinləyirdi. İ. Ə.. Böht aparmaq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bülluri — sif. <ər.> Büllur kimi saf, təmiz, ləkəsiz, parlaq. // Şəffaf, dumduru …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • büllurin — sif. <ər.> Büllurdan, büllurlu, büllur kimi. Nə rəva cani büllurin yetə nazik ləbinə; Bərgi güldən gərək olsun, gözəlim, cam sənə. S. Ə. Ş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bədənnüma — sif. <ər. bədən və fars. nüma> Adətən bədənnüma ayna (güzgü) şəklində işlənir – başdan ayağa bütün bədəni göstərən böyük güzgü. <Ağa Mərdan:> A kişi, mən sənin gözündə necə görükürəm? Qoy bir aynaya baxım. (Bədənnüma aynaya baxır). M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”